อาหารและเครื่องดื่มที่ควรรับประทาน

อาหารกัมพูชามีรสชาติอยู่ระหว่างอาหารไทยและเวียดนาม และมีรสชาติอ่อนกว่าทั้งสองประเทศ คือมีรสเปรี้ยว หอมสมุนไพร และมีกลิ่นมากกว่าความเผ็ดร้อน โดยใช้วัตถุดิบหลักคือ น้ำพริกปลาหมัก มะนาวสด ตะไคร้ ข่า ขมิ้น และกะริยง ซึ่งเป็นเครื่องเทศสีเหลืองที่เป็นส่วนประกอบสำคัญของอาหารครึ่งหนึ่งในเมนู พริกหากมีก็จะเสิร์ฟแยกต่างหาก และขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละคน

อาหารที่ควรสั่งก่อน

ปลาอาม็อก (Fish amok) คือแกงกะทิใส่กะหรี่และกะหรี่ที่นึ่งในใบตองจนสุกนุ่มคล้ายคัสตาร์ด เป็นอาหารประจำชาติและมักทำออกมาได้ไม่ดีสำหรับนักท่องเที่ยว – ปลาอาม็อกที่ดีนั้นจะต้องเนียนนุ่มและแทบจะไม่คงรูปเลย ลอกลัก (Lok lak) คือเนื้อวัวหั่นเต๋าผัดกับน้ำจิ้มมะนาว พริกไทย และพริกไทยดำ เสิร์ฟพร้อมข้าวและไข่ดาว เป็นเมนูที่ปลอดภัยที่สุดในร้าน ก๋วยเตี๋ยว (Kui teav) คือก๋วยเตี๋ยวสำหรับอาหารเช้า กินก่อนเจ็ดโมงเช้า และอร่อยกว่าอาหารหลายอย่างที่คุณต้องจ่ายแพงกว่าถึงสิบเท่า

จากนั้นก็มี: นอมบันโชค ก๋วยเตี๋ยวเย็นราดน้ำปลาสีเขียวที่ขายจากตะกร้าในตอนเช้า; ซัมลอร์กอร์โก สตูว์ผักและปลาข้นๆ ที่เป็นอาหารประจำวันของครอบครัว; และปราฮ็อกกิส หมูสับกับปลาหมักและมะพร้าว กินกับผักสด ซึ่งเป็นบททดสอบที่แท้จริงว่าคุณปรับตัวเข้ากับรสชาติอาหารเขมรได้แล้วหรือยัง

อาหารริมทางอย่างปลอดภัย

กฎที่ใช้ได้ทุกที่คือ: กินตรงที่มีคนต่อคิวเยอะ เพราะคนต่อคิวเยอะ หมายความว่าของสดใหม่และกระทะร้อน เลือกร้านที่ปรุงตามสั่งมากกว่าร้านที่วางถาดไว้ใต้โคมไฟ ระวังสมุนไพรสดและผลไม้หั่นที่ล้างด้วยน้ำประปาตั้งแต่ต้นทริป และควรเว้นระยะท้องไว้สามถึงสี่วันก่อนทานอาหารหมักดองและอาหารดิบ

โดยทั่วไปแล้วน้ำแข็งมีความปลอดภัย: น้ำแข็งทรงกระบอกที่มีรูตรงกลางนั้นผลิตจากน้ำที่ผ่านการบำบัดแล้ว และเป็นสิ่งที่ผู้ขายเกือบทุกรายใช้

เครื่องดื่ม

กาแฟเย็นใส่นมข้นหวานเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของคนในประเทศและอร่อยจนน่าติดใจ น้ำอ้อยคั้นสดข้างทางราคาถูกมาก เบียร์ท้องถิ่นราคาถูก รสชาติเบา และหาได้ทั่วไป โดยเฉพาะเบียร์สดในแก้วพลาสติกราคาไม่ถึงหนึ่งดอลลาร์นั้นถือเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมา เหล้าปาล์ม หรือ ตุก ทนาโอท เป็นของขึ้นชื่อของชนบท มีรสหวานในตอนเช้า และรสชาติจะน่าสนใจยิ่งขึ้นในตอนเย็น

ผลไม้

มังคุด เงาะ ลำไย ขนุน แก้วมังกร และมะม่วงอีกครึ่งโหลที่คุณไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุเรียนจะออกผลในช่วงเดือนพฤษภาคม และโรงแรมส่วนใหญ่ห้ามนำทุเรียนเข้าห้องพักด้วยเหตุผลที่คุณจะเข้าใจได้เมื่อเข้าใกล้ทุเรียนในระยะเมตรเดียว ซื้อจากตลาดดีกว่าซื้อจากแผงขายของนักท่องเที่ยว แล้วคุณจะจ่ายถูกกว่าถึงหนึ่งในห้า

จะไปกินที่ไหนดี

อาหารเขมรที่ดีที่สุดมักไม่ได้อยู่ในร้านที่มีเมนูภาษาอังกฤษและรูปภาพติดอยู่หน้าร้าน ลองถามโรงแรมดูว่าพนักงานไปทานที่ไหน ไม่ใช่ถามคนที่แนะนำให้แขกไปทานที่ไหน คำตอบมักจะเป็นร้านเล็กๆ ที่มีเก้าอี้พลาสติกเตี้ยๆ อยู่ห่างออกไปสองซอย ราคาแค่สามดอลลาร์ และจะเป็นมื้อที่คุณจะจดจำไปตลอด

คำถามที่พบบ่อย